Kidz..

Wat kunnen wij ons druk maken over of onze kinderen wel genoeg aandacht krijgen, genoeg kleren, goed genoeg onderwijs, genoeg eten, genoeg van alles... terwijl kinderen aan de andere kant van de wereld niet eens een beetje onderwijs, niet eens een beetje eten, niet eens een beetje aandacht, niet eens een beetje liefde krijgen, als ik me dat bedenk kan ik me waardeloos voelen en bedenk ik me meteen waarom ik met mijn scriptie de wereld van de basisschool in Nederland wil verbeteren, terwijl de nood aan de andere kant van de wereld veel hoger is dan hier in Nederland. Soms kan ik er met mijn verstand niet bij... Ik zou zo graag wat willen uitmaken voor deze kinderen, ze een beter leven gunnen en dit willen geven, maar dat gaat zomaar niet. Het leven is niet fair!

Scholingsdag

Vandaag hadden we een best nog wel interessante scholingsdag. Ging over ehm, ja waarover ook alweer? :) Over probleemkinderen en hoe je als leerkracht tegenover je leerlingen kan staan en hoe je als leerling tegenover een leerkracht kan staan, dat komt door je eigenschappen en houdingen die mensen aannemen in bepaalde situaties. Leerzaam, al heb ik vorig jaar daar al eens aandacht aan besteedt. We kregen aan de hand van filmfragmenten steeds te zien hoe dat werkt. De filmfragmenten waren van het programma Zembla, en gingen over een juf in een ZMOK-school (Zeer Moeilijk Opvoedbare Kinderen). Verder hebben we intervisie gedaan in ons groepje studenten en een afspraak gemaakt om met Goede Vrijdag naar Utrecht te gaan voor een lunch in een bepaalde speciaal op Goede Vrijdag happening. Kweetnietmeerwat...
En met twee van die studenten hebben we weer wat afspraken gemaakt om gezellig samen wat dingen te doen, thee drinken en een dagje schaatsen en zwemmen onder 1 dak ergens in Nijmegen ofzo.. Lijkt me leuk!

Schrijfster in de klas

Gezellig en fijn om de morgen even niets te hoeven doen, hoewel niets:

We hadden een schrijfster in de klas. Eén van haar boeken hebben we gisteren voorgelezen. Ze schrijft zelf verhalen en tekent zelf ook de platen erbij. Ze kan heel goed tekenen. Ze had lange vellen op het prikbord gehangen daarop steeds nieuwe dingen getekent die de kinderen dan in mochten kleuren. Aan het eind vertelde ze het verhaal van roodkapje, dit verhaal had ze spelenderwijs en pratenderwijs uitgetekent op een lange strook papier op het prikbord. Heel interactief en leuk vertelde en beelde ze het verhaal uit met vingerpoppetjes. Erg leuk.
Alles bij elkaar zaten de kinderen anderhalf uur stil, mochten ze zo nu en dan wat zeggen, zo nu en dan even wat inkleuren, maar ja met 20 en later 40 kinderen kom je niet zo snel en vaak aan de beurt. Dat betekent hoe langer ze zitten, hoe meer onrust er in de kinderen ontstaat. Ga zelf maar eens anderhalf uur op een mat zitten luisteren! Die onrust betekende voor mij veel ge-sst, vaak het handgebaar voor stilte (platte hand in de lucht en vinger op de mond) en af en toe een kind van de mat toch maar op de stoel om even de onruststokers uit de massa te halen. Al met al heel gezellig, maar echt te lang voor kleuters. De spanningsboog was al snel losgeschoten zeg maar.

KOUD!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Heeeeeeeel koud! Ik kwam vanmorgen op school en werd begroet door de collega's met: 'Welkom in de vrieskist.' Ik vroeg me af waarom. Maar dat werd al snel duidelijk: de verwarming/ketel deed het niet. Hij was niet aangeslagen, maar waarom? De pomp was stuk en er waren wat zekeringen uitgesprongen door spanningsproblemen in de meterkast. De stroom is er dus ook even vanaf geweest. Maar het ergste was dat de verwarming het niet deed en het binnen dus ongeveer even koud was als buiten. Pas rond 1 uur deed hij het weer, maar ondertussen was iedereen zo verkleumd en koud dat het niet leuk meer was om les te geven. Om kwart over 10 is dan ook besloten om de kinderen naar huis te sturen/op te laten halen door de ouders, opa's of oma's. Dit is aardig gelukt. De laatste twee kinderen die werden opgehaald werden echter pas gehaald om 12 uur, omdat geen van beide ouders eerder thuis was. Veel kinderen zijn wel meegegaan met andere ouders van kinderen uit de klas. Anders waren er nog meer over. Maar sommige ouders hadden zelfs 5 of 6 kinderen thuis tussen half 11 en 1. De kinderen die over waren kwamen uiteraard uit onze klas. Maar ja uiteindelijk is het goed gekomen. 's Middags waren bijna alle kinderen er weer en hebben we er warmer bijgezeten dan 's morgens. Wat een dag. Ik heb nu echt het gevoel dat het al ongeveer 8 uur 's avonds is, terwijl het nog maar kwart voor 5 is.

Leuk afspraakje!

Het is leuk om je collega-studenten weer es te zien. We hadden een afspraak gemaakt voor gisterenmiddag in Veenendaal. Het is best raar om te zien dat je op een bepaalde plaats en op een bepaalde tijd afspreekt met een aantal personen en dat dat ook allemaal nog goed komt ook. Grappig om te zien dat afspraken werken :).

Anyway, het was heel gezellig, we hebben gekletst over onze LIO-plekken/klassen/mentoren, etc. En we zijn gezellig nog even naar de Action geweest, lekker shoppuh! Zodoende heb ik weer wat doeken ingeslagen die mij misschien artistiek weer naar een hoger niveau brengen hihi.

Ziek, zwak, misselijk

It's in the air I guess..

Veel zieken! Zes kinderen uit mijn klas zijn ziek, met wisselende ziektes en virusjes. Heel apart. Heb nog niet eerder gehad dat er zoveel kinderen ziek zijn op één dag. Beetje raar.

Haha, ik denk: misschien ligt het wel aan mij, misschien willen ze wel niet dat ik ze lesgeef, HAHAHAHA!!!

Wat kinderen willen...

Een levensgroot knikkerspel! Dat zou voor kinderen echt het einde zijn. Kun je met het formaat van sneeuwballen gaan spelen haha.

Site splitsing

Vandaag heb ik een scheiding gemaakt tussen prive en werk. Mijn werk en schooldingen blijven lekker op deze site en voor mijn priveberichtjes over mijn dagelijkse leven en mijn gevoel naast school en naast mijn lio-stage heb ik een nieuwe blog aangemaakt. Deze is te vinden op de volgende link:

http://dagenvanmijnleven.blogspot.com/

Neem gerust een kijkje!

Kinderen zijn toch ook wel lief

Gelukkig! Gisteren waren ze een ramp! Vandaag zijn ze weer enorm gezellig en heb ik weer grip op de zaak en had ik ook weer tijd om lekker te kijken naar ze en te signaleren dat bepaalde kinderen bepaalde acties uitvoeren en dat bepaalde kinderen speciale behoeften hebben of zich niet zo lekker voelen, omdat je daar gewoon meer tijd voor hebt als je niet de hele dag hoeft te zeggen: nee, dat mag je niet doen/nee, hou daar mee op/nee, dat kan niet/waarom doe je dat?/etc.

Gezellig dus vandaag!

Rust en rust is twee

Ik heb van mijn mentrix gehoord dat ik een bepaalde rust uitstraal in de klas en dat dat goed merkbaar is in de klas en bij de kinderen. Ik vroeg me toen af waar ze dat vandaan haalde, omdat het soms in mijn hoofd best een chaos kan zijn.
Vandaag had ik dat gevoel van rust helemaal niet. Ik had steeds het gevoel dat de kinderen tussen mijn vingers doorglipten en dat ik steeds te laat ingreep. Ik had ook steeds dat ik de kinderen weer terug moest roepen en ze weer rustig te krijgen om weer verder te kunnen met de les. Ik heb ook nog niet het gevoel dat alle kinderen mijn gezag onderkennen en zich aan mijn maatstaven kunnen houden. Misschien moet ik vooraf toch steeds even duidelijk zijn wat wel en wat niet mag.

De rust die ik in de klas kan hebben met de kinderen zit lang niet altijd in mijn hoofd. Ik heb de afgelopen tijd bijvoorbeeld echt gemerkt dat ik qua planning en vergaderingen en overleggen hier en daar niet op een rijtje heb wat nu allemaal gepland staat en waar ik dan bij moet zijn en wanneer. Ik moet hier echt even grip op zien te krijgen, want nu heb ik steeds het gevoel dat ik achter de feiten aanhobbel.. En dat is irritant. Dus plannen is een goed leerpunt :) Ik ga mijn best doen de komende tijd om dat te verbeteren. Dingen in mijn agende zetten en ook steeds in mijn agende kijken!

Nou wie weet verbeterd het!

kids en hun ouders

Het is grappig dat sommige kinderen echt op hun ouders lijken en sommige juist helemaal niet. Maar ja dat lijkt logisch, toch?

Vandaag hebben we inloopmiddag gehad en mochten de ouders vrij inschrijven om 10 minuten te kletsen met de leerkracht over hun kind. Bij ons wilden 5 ouders kletsen, dus dat was 50 minuten. Best interessant om te horen over hoe kinderen thuis zijn en over hoe anders ze zijn als ze thuis zijn en wat ze nu echt van school vinden. Echt leuk om te horen!

Pa ma was here

Vandaag waren mijn pa en ma gezelli langsgekomen. We zijn met Ambers naar het bos geweest en hebben lekker een uur gewandeld. Heerlijk weer!

Nu ben ik aan het uitleggen hoe mijn blog werkt aan mijn ma haha...

Greetz!

Dekbed en nog meer

Jaaa!! Een donzen dekbed, en mega groot! Ja Rachel, hetzelfde formaat als jouw dekbed! Enne na deze mooie aankoop moesten we natuurlijk naar de Ikea om overtreksets te halen, want die van ons passen niet meer haha. Wel jammer, want ik vindt ze wel mooi.
De nieuwe zijn ook mooi! Bruin met bloemen, twee verschillende kanten met bloemen, en een donker rode met nog donker rodere bloemen. (allemaal bloemen dus :) hihi)

Oja en onder dat dekbed kan ik dan lekker liggen met mijn allerliefste mannetje op wie ik helemaal verliefd en knettergek ben! Ik is helemaal happy en superblij!

So close...

So close,
I believe,
You're holding me now in your hands,
I belong,
You'll never let me go...
(Hillsong; In your hands)

Weinig woorden, veel gedachten en gevoelens. Wanneer ik dit lied meezing krijg ik kriebels en kan ik op bepaalde momenten niet meer meezingen. Ik kan zo genieten van dit lied, want dan lijkt God zoveel dichterbij!

Geweldige ideeen ontstaan in een opwelling..

Daar ben ik samen met mijn vriendin het levende bewijs van. Wij hebben steeds nieuwe en steeds impulsiever ideeen. Ideeen om samen een cafe in Amsterdam te beginnen, ideeen om samen een weekend naar Engeland te gaan en daar naar een Vineyard Church te gaan, ideeen om in de samenkomst een worshipdans met vlaggen te gaan doen. De laatste wordt als eerst uitgevoerd binnenkort! Misschien tijd om te komen kijken in de dienst :)

Nee ik ben geen mama...hihi

's Middags spelen de kinderen vaak rustig binnen en dus besloot ik de broekplas- en -poepkleding eens te gaan sorteren en netjes op te vouwen, zodat we tenminste weer kunnen vinden waar we naar zoeken.
Ik ben driftig aan het vouwen wanneer er een meisje van 4 naar me toe komt lopen en zegt: 'Juf, u lijkt net een mama, maar dat bent u niet he?' Waarop ik bijna moet lachen om de uitspraak. Ik antwoord: 'Ja, dat lijkt wel zo he? Maar ik ben geen mama inderdaad, ik heb nog geen kinderen.'
Daarna loopt het meisje met een glimlach van voldoening weer terug naar haar speelgoed.

Wat zijn kinderen toch sweet!

Lief ventje

Vandaag had ik een overwinninkje! Er is een klein ventje in de andere kleuterklas, maar omdat we 's middags met de twee klassen tegelijk gaan spelen in de hoeken en buiten, maak ik hem ook vaak mee. Nu was hij aan het spelen met twee kinderen uit mijn klas in de winkel. De twee kinderen uit mijn klas kwamen steeds klagen en zeuren over dit mannetje: 'Hij doet dit, hij doet dat, we hebben al gezegd dat hij moest stoppen, maar dat deed hij niet!' Tot zo'n zes keer toe en veel waarschuwingen. (hij is jongste kleuter en nog maar net anderhalve maand op school, van buitenlandse afkomst, praat niet veel, velen vragen zich af of hij begrijpt wat je tegen hem zegt). Daarna heb ik hem aan de hand gepakt, en gezegd dat hij in de klas een puzzel moest gaan maken. (de winkel staat nl. op de gang). Ik verwachtte al veel tegengestribbel en gedweil over de vloer, om maar niet mee te komen met mij, dus ik zei resoluut: 'Voeten op de vloer en lopen!' Daarop reageerde hij heel goed en was blij dat hij met me mee mocht naar de klas, hij hield zelfs mijn hand heel goed vast, iets wat hij nooit wil. Daarna ben ik samen met hem gaan zitten in de klas met een paar puzzels. Afwachtend in hoeverre hij de puzzel kon maken bleef ik naast hem zitten. Hij deed het erg goed, tot mijn verbazing! Erg leuk om te zien, hoe een ventje van net 4 toch een houten puzzel van 8 stukjes met ribbelkantjes (ipv echte puzzelstukjesvorm) een puzzel in elkaar zet. En dan de blijdschap en trots nadat hij de puzzel had gemaakt! Geweldig om te zien! Na zo'n 5 puzzeltjes heb ik hem weer een nieuwe gegeven en hem zelf aan het werk gezet. Na een paar minuten kwam hij me opzoeken en trok me aan mijn arm: 'Kijken, kijken!' Hij had zijn puzzel af en keek er met voldoening en trots naar. Ik denk dat deze jongen gewoon duidelijk structuur nodig heeft, veel beloning (lees complimentjes) en taken die hij zelf aan kan. Ik heb een overwinning behaald, maar dit mannetje heeft een nog grotere overwinning behaald door zich 2 uur lang lief en zelfstandig te gedragen!

Daar doe je het voor toch?!?

Ongemakkelijk

Ik dacht dat ik de tijd dat ik me onzeker voelde op mijn stage over wat ik doe wanneer mijn mentor erbij is achter me had gelaten. Maar helaas, ik heb een nieuwe mentor, dus waarschijnlijk moet ik me ook bij haar eerst weer op mijn gemak voelen. Maar ja, vanaf volgende week ben ik alleen in de klas over het algemeen, dus wat dat betreft moet ik hier geen last meer van hebben..

Voorbeeldje: Ik wilde gaan opruimen en ik wist ook wel dat het de juiste tijd zou zijn om op te gaan ruimen, maar ik durfde de kinderen er niet toe te zetten, omdat mijn mentor dat wellicht geen goed idee zou vinden. Maar als ik te vroeg klaar ben zou ik gewoon nog een spelletje kunnen doen met de kinderen in de klas en als ik te laat ben heb ik een probleem. Dus zou het alleen maar positief zijn, maar toch wilde ik het even gaan vragen... voor de zekerheid... Natuurlijk was het okee, maar ja, ik weet het niet.. het zit in me en het duurt weer ff voor het er weer uit is denk ik.

Stomme rotjuf!

Hahaha.. ik vraag me wel eens af waarom kleuters zoveel klikken, maar vandaag kwam het erg handig uit:

We gingen met ons klassie naar het bos om takken te zoeken voor ons volgende project. Op de terugweg liepen twee jongens heel erg te jolen. Nou is dat erg grappig om toen zien. Maar wel link, omdat ze over de weg zwalkten en er ook auto's aan konden komen. Na vele malen corrigeren hoorde ik één van de kinderen mompelen en ik vroeg me af wat hij zei. Waarop zijn buurman meteen roept: 'Oh juf, hij zei 'stomme rotjuf'!' Dus ik heb dat ventje meteen aangesproken op wat hij zei en daarna aan de hand meegenomen naar school. Daar gingen alle kinderen spelen en heb ik hem aan een puzzel gezet. Na een klein half uurtje heb ik het met hem besproken en hebben we het uitgepraat. Ik was echt niet boos. Dat kan ik echt niet, boos worden op kinderen. Misschien moet ik dat wel eens een keer doen, maar dan gespeeld boos. Maar iig heb ik laten merken dat ik het er niet mee eens was. 'k Vraag me wel steeds af of ik het op de juiste manier doe, maar dat blijkt pas in de loop van de tijd als ik merk of hij het nog eens een keer probeert of juist niet meer. We'll see!

Lots of love and kisses from a toddlerteacher

I've got a feeling

Zit je je net af te vragen waar het gevoel toch blijft. Ben je je net druk aan het maken over wanneer het weer terugkomt... en dan voel je het weer, ben je weer blij, hoor je er weer bij.

'I've got a warm fuzzy feeling realy deap down in my soul!' (Flemming and John)