's Middags spelen de kinderen vaak rustig binnen en dus besloot ik de broekplas- en -poepkleding eens te gaan sorteren en netjes op te vouwen, zodat we tenminste weer kunnen vinden waar we naar zoeken.
Ik ben driftig aan het vouwen wanneer er een meisje van 4 naar me toe komt lopen en zegt: 'Juf, u lijkt net een mama, maar dat bent u niet he?' Waarop ik bijna moet lachen om de uitspraak. Ik antwoord: 'Ja, dat lijkt wel zo he? Maar ik ben geen mama inderdaad, ik heb nog geen kinderen.'
Daarna loopt het meisje met een glimlach van voldoening weer terug naar haar speelgoed.
Wat zijn kinderen toch sweet!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten