Rust en rust is twee

Ik heb van mijn mentrix gehoord dat ik een bepaalde rust uitstraal in de klas en dat dat goed merkbaar is in de klas en bij de kinderen. Ik vroeg me toen af waar ze dat vandaan haalde, omdat het soms in mijn hoofd best een chaos kan zijn.
Vandaag had ik dat gevoel van rust helemaal niet. Ik had steeds het gevoel dat de kinderen tussen mijn vingers doorglipten en dat ik steeds te laat ingreep. Ik had ook steeds dat ik de kinderen weer terug moest roepen en ze weer rustig te krijgen om weer verder te kunnen met de les. Ik heb ook nog niet het gevoel dat alle kinderen mijn gezag onderkennen en zich aan mijn maatstaven kunnen houden. Misschien moet ik vooraf toch steeds even duidelijk zijn wat wel en wat niet mag.

De rust die ik in de klas kan hebben met de kinderen zit lang niet altijd in mijn hoofd. Ik heb de afgelopen tijd bijvoorbeeld echt gemerkt dat ik qua planning en vergaderingen en overleggen hier en daar niet op een rijtje heb wat nu allemaal gepland staat en waar ik dan bij moet zijn en wanneer. Ik moet hier echt even grip op zien te krijgen, want nu heb ik steeds het gevoel dat ik achter de feiten aanhobbel.. En dat is irritant. Dus plannen is een goed leerpunt :) Ik ga mijn best doen de komende tijd om dat te verbeteren. Dingen in mijn agende zetten en ook steeds in mijn agende kijken!

Nou wie weet verbeterd het!

kids en hun ouders

Het is grappig dat sommige kinderen echt op hun ouders lijken en sommige juist helemaal niet. Maar ja dat lijkt logisch, toch?

Vandaag hebben we inloopmiddag gehad en mochten de ouders vrij inschrijven om 10 minuten te kletsen met de leerkracht over hun kind. Bij ons wilden 5 ouders kletsen, dus dat was 50 minuten. Best interessant om te horen over hoe kinderen thuis zijn en over hoe anders ze zijn als ze thuis zijn en wat ze nu echt van school vinden. Echt leuk om te horen!

Pa ma was here

Vandaag waren mijn pa en ma gezelli langsgekomen. We zijn met Ambers naar het bos geweest en hebben lekker een uur gewandeld. Heerlijk weer!

Nu ben ik aan het uitleggen hoe mijn blog werkt aan mijn ma haha...

Greetz!

Dekbed en nog meer

Jaaa!! Een donzen dekbed, en mega groot! Ja Rachel, hetzelfde formaat als jouw dekbed! Enne na deze mooie aankoop moesten we natuurlijk naar de Ikea om overtreksets te halen, want die van ons passen niet meer haha. Wel jammer, want ik vindt ze wel mooi.
De nieuwe zijn ook mooi! Bruin met bloemen, twee verschillende kanten met bloemen, en een donker rode met nog donker rodere bloemen. (allemaal bloemen dus :) hihi)

Oja en onder dat dekbed kan ik dan lekker liggen met mijn allerliefste mannetje op wie ik helemaal verliefd en knettergek ben! Ik is helemaal happy en superblij!

So close...

So close,
I believe,
You're holding me now in your hands,
I belong,
You'll never let me go...
(Hillsong; In your hands)

Weinig woorden, veel gedachten en gevoelens. Wanneer ik dit lied meezing krijg ik kriebels en kan ik op bepaalde momenten niet meer meezingen. Ik kan zo genieten van dit lied, want dan lijkt God zoveel dichterbij!

Geweldige ideeen ontstaan in een opwelling..

Daar ben ik samen met mijn vriendin het levende bewijs van. Wij hebben steeds nieuwe en steeds impulsiever ideeen. Ideeen om samen een cafe in Amsterdam te beginnen, ideeen om samen een weekend naar Engeland te gaan en daar naar een Vineyard Church te gaan, ideeen om in de samenkomst een worshipdans met vlaggen te gaan doen. De laatste wordt als eerst uitgevoerd binnenkort! Misschien tijd om te komen kijken in de dienst :)

Nee ik ben geen mama...hihi

's Middags spelen de kinderen vaak rustig binnen en dus besloot ik de broekplas- en -poepkleding eens te gaan sorteren en netjes op te vouwen, zodat we tenminste weer kunnen vinden waar we naar zoeken.
Ik ben driftig aan het vouwen wanneer er een meisje van 4 naar me toe komt lopen en zegt: 'Juf, u lijkt net een mama, maar dat bent u niet he?' Waarop ik bijna moet lachen om de uitspraak. Ik antwoord: 'Ja, dat lijkt wel zo he? Maar ik ben geen mama inderdaad, ik heb nog geen kinderen.'
Daarna loopt het meisje met een glimlach van voldoening weer terug naar haar speelgoed.

Wat zijn kinderen toch sweet!

Lief ventje

Vandaag had ik een overwinninkje! Er is een klein ventje in de andere kleuterklas, maar omdat we 's middags met de twee klassen tegelijk gaan spelen in de hoeken en buiten, maak ik hem ook vaak mee. Nu was hij aan het spelen met twee kinderen uit mijn klas in de winkel. De twee kinderen uit mijn klas kwamen steeds klagen en zeuren over dit mannetje: 'Hij doet dit, hij doet dat, we hebben al gezegd dat hij moest stoppen, maar dat deed hij niet!' Tot zo'n zes keer toe en veel waarschuwingen. (hij is jongste kleuter en nog maar net anderhalve maand op school, van buitenlandse afkomst, praat niet veel, velen vragen zich af of hij begrijpt wat je tegen hem zegt). Daarna heb ik hem aan de hand gepakt, en gezegd dat hij in de klas een puzzel moest gaan maken. (de winkel staat nl. op de gang). Ik verwachtte al veel tegengestribbel en gedweil over de vloer, om maar niet mee te komen met mij, dus ik zei resoluut: 'Voeten op de vloer en lopen!' Daarop reageerde hij heel goed en was blij dat hij met me mee mocht naar de klas, hij hield zelfs mijn hand heel goed vast, iets wat hij nooit wil. Daarna ben ik samen met hem gaan zitten in de klas met een paar puzzels. Afwachtend in hoeverre hij de puzzel kon maken bleef ik naast hem zitten. Hij deed het erg goed, tot mijn verbazing! Erg leuk om te zien, hoe een ventje van net 4 toch een houten puzzel van 8 stukjes met ribbelkantjes (ipv echte puzzelstukjesvorm) een puzzel in elkaar zet. En dan de blijdschap en trots nadat hij de puzzel had gemaakt! Geweldig om te zien! Na zo'n 5 puzzeltjes heb ik hem weer een nieuwe gegeven en hem zelf aan het werk gezet. Na een paar minuten kwam hij me opzoeken en trok me aan mijn arm: 'Kijken, kijken!' Hij had zijn puzzel af en keek er met voldoening en trots naar. Ik denk dat deze jongen gewoon duidelijk structuur nodig heeft, veel beloning (lees complimentjes) en taken die hij zelf aan kan. Ik heb een overwinning behaald, maar dit mannetje heeft een nog grotere overwinning behaald door zich 2 uur lang lief en zelfstandig te gedragen!

Daar doe je het voor toch?!?

Ongemakkelijk

Ik dacht dat ik de tijd dat ik me onzeker voelde op mijn stage over wat ik doe wanneer mijn mentor erbij is achter me had gelaten. Maar helaas, ik heb een nieuwe mentor, dus waarschijnlijk moet ik me ook bij haar eerst weer op mijn gemak voelen. Maar ja, vanaf volgende week ben ik alleen in de klas over het algemeen, dus wat dat betreft moet ik hier geen last meer van hebben..

Voorbeeldje: Ik wilde gaan opruimen en ik wist ook wel dat het de juiste tijd zou zijn om op te gaan ruimen, maar ik durfde de kinderen er niet toe te zetten, omdat mijn mentor dat wellicht geen goed idee zou vinden. Maar als ik te vroeg klaar ben zou ik gewoon nog een spelletje kunnen doen met de kinderen in de klas en als ik te laat ben heb ik een probleem. Dus zou het alleen maar positief zijn, maar toch wilde ik het even gaan vragen... voor de zekerheid... Natuurlijk was het okee, maar ja, ik weet het niet.. het zit in me en het duurt weer ff voor het er weer uit is denk ik.

Stomme rotjuf!

Hahaha.. ik vraag me wel eens af waarom kleuters zoveel klikken, maar vandaag kwam het erg handig uit:

We gingen met ons klassie naar het bos om takken te zoeken voor ons volgende project. Op de terugweg liepen twee jongens heel erg te jolen. Nou is dat erg grappig om toen zien. Maar wel link, omdat ze over de weg zwalkten en er ook auto's aan konden komen. Na vele malen corrigeren hoorde ik één van de kinderen mompelen en ik vroeg me af wat hij zei. Waarop zijn buurman meteen roept: 'Oh juf, hij zei 'stomme rotjuf'!' Dus ik heb dat ventje meteen aangesproken op wat hij zei en daarna aan de hand meegenomen naar school. Daar gingen alle kinderen spelen en heb ik hem aan een puzzel gezet. Na een klein half uurtje heb ik het met hem besproken en hebben we het uitgepraat. Ik was echt niet boos. Dat kan ik echt niet, boos worden op kinderen. Misschien moet ik dat wel eens een keer doen, maar dan gespeeld boos. Maar iig heb ik laten merken dat ik het er niet mee eens was. 'k Vraag me wel steeds af of ik het op de juiste manier doe, maar dat blijkt pas in de loop van de tijd als ik merk of hij het nog eens een keer probeert of juist niet meer. We'll see!

Lots of love and kisses from a toddlerteacher

I've got a feeling

Zit je je net af te vragen waar het gevoel toch blijft. Ben je je net druk aan het maken over wanneer het weer terugkomt... en dan voel je het weer, ben je weer blij, hoor je er weer bij.

'I've got a warm fuzzy feeling realy deap down in my soul!' (Flemming and John)

Vrijdag de 13e

Geloven we in bijgeloof? Geloven we in voorbestemde slechte dagen? Geloven we in het feit dat als je iets op een bepaalde manier doet geluk of ongeluk brengt? Ik niet iig. Bijgeloof is zo irritant, het beinvloed je hele manier van denken en doen. Ik zou er alleen maar gek van worden denk ik.

Er is één ding dat mij kan laten denken aan het feit dat op vrijdag de 13e het ongeluk dichterbij is dan het geluk. Mijn ouders gingen boodschappen doen op vrijdag de 13e (een keer in het verleden). Ze gingen toen met een afgeladen karretje op de roltrap en zoals gewoonlijk pakte het klemsysteem het karretje, maar om onverklaarbare redenen is hij halverwege losgeschoten en zo naar beneden gereden, tegen een muur en zowat alles wat erin zat was stuk.... ik kan er wel om lachen eigenlijk. Zonde geld, maar ja om het nou op ongeluk te schuiven. Het had net zo goed op een andere dag kunnen gebeuren en bij iemand anders. Nee, in bijgeloof geloof ik niet. Superstition... hihi laat me niet lachen!

Jeej weer naar school

Vandaag mijn eerste echte dag als LIO-er. Ik moet zeggen dat het wel een ander gevoel geeft! Een volwassener gevoel, meer verantwoordelijkheidsgevoel. En het voelt goed!

Ik moest vandaag weer zo lachen: twee kinderen stonden buiten en het was nogal koud waardoor hun ogen gingen tranen. Zegt een van de kinderen: "Hee, er komt water uit mijn oog! Water ga terug in mijn oog!"

Kinderen zijn echt geweldig. En al de kinderen zijn zo lief! Ik kan wel zeggen dat ik het getroffen heb!

Kisses!

Tja wat zal ik zeggen...

Misschien moet ik maar nix zeggen, maar ja dan wordt het ook zo saai.
Dus ga ik toch maar wat zeggen:

Van de week hebben we een meisje over de vloer gehad, was mijn nichtje.. Erg gezellig, maar...
kinderen zijn wel vermoeiend zeg maar, vooral pubers! Enne vandaag was ik een dagje vrij, echt vrij, dat wil zeggen voor mezelf. En dat was lekker. Ik ben ff naar mijn vriendin geweest en heb daar een film gekeken: the pirates of the caribbean. Was wederom erg mooi en goed. Daarna nog ff aan mijn scriptie gewerkt voor het eerst sinds tijden. Heb nu iig een idee, een houvast waar ik wat mee kan. Gelukkig. Maar ook dit moet ik nog ff voorstellen aan mijn begeleider en de directeur van de school waar ik stageloop. Maar dat zal wel lukken denk ik. Enne.. Ik ben benieuwd! wat mijn stage gaat brengen, ik heb er zin in, maar ff weekend is ook nog wel lekker hoor! Morgen wel nog ff voor overleg naar mijn stageschool en dan maandag echt beginnen.

We zullen wel zien!

Greetz!

Nieuwjaar enzo

Blugh, ik kan geen oliebollen meer zien! Veel te veel en veel te vet.

Maar nu nieuwjaar en weer bezig moeten zijn met scripties en schoolbezigheden enzo. Saai en ook wel weer leuk, maar lastig om nu verder te gaan daarmee, zit op het moment nog steeds een beetje vast daarmee. Maar ja, het is even niet ander. Kan vast wel weer verder na verloop van tijd, misschien even ideeen opdoen op school... de basisschool wel te verstaan, mijn lio-school.

Volgende week begin ik weer op mijn lio-school. Dit keer echt als LIO. Ben benieuwd! Ik heb er zin in!

Dags!