Pff

Een week als afgelopen week wil ik voorlopig niet meer meemaken. Blij en teleurgesteld dat het nu over is. Ik zou liever hebben dat het allemaal nog oke was, maar zo is het wel beter, hij zou nooit meer de oude zijn en nooit meer zonder pijn kunnen leven. Afgelopen week hebben we met de familie steeds wakes gehouden van 4 uur, afwisselend zaten er steeds 2 personen bij het bed. Wat je dan doet? nix, hij was allang niet meer bij bewustzijn, dus tv kijken, puzzelen, kletsen, eten halen, drinken halen, etc. Steeds zorgen dat er één persoon aanwezig blijft iig, niet met zijn tweeen naar de wc of drinken halen...

Maar zaterdag was het over... woensdag is het definitief. De krans is besteld en wordt gelegd vanavond.

Ik ben verdrietig en blij, zo dubbel. Ik kan wel janken, ik kan wel schreeuwen van blijdschap. Mijn gevoel is tegenstrijdig en ik wil dat dit over is. Kan ik er vrede mee hebben? Ik voel me zo vreemd, een gevoel dat niet is uit te leggen, net niet misselijk, maar wel hongerig, enja wat nog meer... ik weet het even niet meer, ik zou willen dat ik het even uit kon schakelen.

Oja, ik schrik nog steeds als de telefoon afgaat.. en dan kan ik wel weer janken..