Ik ben gisteren lekker naar mijn klassie gegaan, en nu is mijn msn naam: mijn klassie, mijn klassie, mijn klassie is gezelli! Dus, dat zegt wel wat he?
Ik heb een ontzettend lekker klassie, lekker rustige kinderen, drukkere kinderen zitten in de andere 1/2 groep. Ik heb alleen 1 adhd-ertje en 1 kind met dysfatische ontwikkelingsstoornis. Dat wil zeggen dat veel langs hem heen gaat, veel informatie vangt hij niet op, omdat hij niet kan selecteren wat belangrijk is om eruit te filteren. Dus dat geeft wat uitdaging en dat is wel leuk. Ik heb lekker een tijd alleen met de kinderen buitengespeeld en dan voel ik me toch het meest op mijn gemak. Maar mijn stagebegeleidster is erg aardig en ik ben erg blij met haar!
Vandaag had ik een andere mentor, de directeur van de school, is ook heel aardig en heel druk dus ik kon lekker veel zelf doen. Ik mocht vanmiddag een stuk van de middag alleen doen, maar dat werd dus samen met de andere groep 1/2 want we gingen eerst samen koekeloere kijken en daarna werden de klassen de keuze gesteld om buiten te spelen of binnen in een hoek of een spel te doen. Dus dat was alsnog niet echt alleen. De andere leerkracht van de groep ziet me volgens mij echt als stagiaire en ze is een beetje gesloten, dus dat is wel een wat apart. Ze doet liefst alles zelf, deelt de kinderen zelf in, regelt zelf de tv, regelt zelf de banken, ze kan ook gewoon vertellen hoe het moet staan dan help ik even en hoe dingen worden geregeld dan kan ik dat de volgende keer ook doen. Beetje raar soms. Gisteren was er ook een jongetje bij het buitenspelen aan het huilen en ik liep er naar toe en toen zei ze dat ze dat zelf wel zou doen. Ik weet niet, maar ze geeft me een beetje het gevoel dat ze het allemaal liever zelf wil doen, wat mij dan weer doet denken dat zij denkt dat ze het beter kan. Natuurlijk kan ze dat ook, ik bedoel zij is leerkracht, maar zo kan ik de regels niet leren en de routines. En zo raak ik er niet in. Maar wie weet veranderd dit wel. Ik hoop het. Gelukkig zijn mijn beide mentoren erg lief en laten zij me heel erg vrij en geven de dingen gemakkelijk uit handen. Daar ben ik blij om en dan voel ik me toch het meest op mijn gemak. Das heel fijn!
dinsdag, november 01, 2005
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten