Bosje in A'dam

Vandaag lekker weer, en zoals beloofd gingen we wandelen. Niet in Doorn... Niet in Driebergen, Leersum, Amerongen, maar in Amsterdam, want we waren bij mijn ouders. Lekker met Amber, hun hond, gewandeld voor ongeveer anderhalf uur. Amber ging lekker plasjes in en plasjes uit. Schoon erin, vies eruit, vies erin, schoon eruit... Leuk zo'n enthousiast hondje!

Maar vandaag was niet zomaar een dag. Vandaag precies 2 jaar geleden waren mijn lieve mannetje en ik op een of ander gemeentehuis aan het rondhuppelen in nette kledij... Daar waren heel toevallig ook een hoop andere mensen bij die wij wel goed kennen.. Vreemd toch wel.. Maar errug leuk. Maar goed ik dwaal af. Dat is dus precies 2 jaar geleden en dat moest gevierd worden. Dus hebben we gezellig in 't Bonte Schort gegeten met zijn 4-tjes.. Heel lekker en heel veel eten... Spareribs uiteraard!

Nou dat was het wel weer dus...

En morgen ga ik mijn toets inkijken...

Tijd voor nieuwe blog!

Ze zeggen dat het tijd wordt om weer eens te gaan bloggen. Bij deze:

Gisteren hadden we afscheid van STIO, ons project van werkplekleren. Ut was erg gezellig, maar ergens was het toch niet helemaal af. Ik miste wat dingen en organisatorische dingen... Ook was mijn begeleider er niet waar ik zoveel van heb geleerd. Zij is net bevallen, dus is het erg begrijpelijk, maar toch wel jammer.. Mijn begeleider van het eerste deel van mijn stage was er ook niet. Dus het was erg leeg. (al weten sommige mensen hoe erg ik haar mis:)).
De lunch was lekker enzo, het eten was echt lekker. De readers... tja wat zal ik daar over zeggen. Het feit waar ik me zo druk over maakte, dat was uiteindelijk toch goed gegaan. Daar was ik zooooo blij om. Maar nu bleek dat er een hele reader gewoon niet was afgedrukt!!!!! AAAAAHHHH!!!!!!
Nou zucht, steun kreun. Ik wil me er geen eens meer druk over maken, dus schrijf ik het nu van me af en wil ik er niet meer aan denken. Het jaar is om, ik ga verder met mijn leven en ik heb er weer zin in!!! HIHA!

Ik ga binnenkort ff op kraamvisite bij mijn oude begeleidster en dan breng ik meteen de readers. Ik ben heel benieuwd naar het kleintje.

Maandag om 10:30 ga ik bekijken wat er met mijn toets rekenen is gebeurd waar ik hopeloos (wederom voor de derde keer) voor gezakt ben. Dus ik ga eens kijken wat ik eraan kan doen! Ik hoop dat ik het nu ga snappen. En dus in augustus wel goed ga maken en dus geen achterstand meer heb, want dit is nog het enige waar ik nog mee achterloop!

Dus... Je hebt weer even wat te lezen gehad. Er is nog veel meer gebeurd, maar ja dat komt later weer. Oja, ons huis staat vol met bloemen van mijn afscheid op de scholen en van STIO haha. En morgen gaan we naar Kudelstaart... dus dan verleppen ze terwijl we weg zijn :( We zullen het wel zien na het weekend.

Greets!! Be blessed!

Rondje Utrechtse Heuvelrug

Vanmiddag heeft Jeroen vrij genomen
We hadden ons voorgenomen om lekker te gaan zwemmen
Maar het bleek minder warm dan we dachten
Natuurlijk warm genoeg om te zwemmen
Maar toch...

We gingen dus niet zwemmen maar fietsen
Lekker ff een eindje fietsen
Daar had ik nou echt even zin in

We zijn door Langbroek gefietst
Naar Cothen
Door Wijk bij Duurstede
Lekker aan het water gezeten en in de zon gelegen
Daarna door naar Amerongen
alwaar we slagroomsoesjes hebben gehaald
Lekker bevroren soesjes gegeten
aan het begin van een mountainbikeroute
Daarna dwars door het bos richting Doorn gefietst
Afwisselend hobbelende paadjes
minder hobbelende paadjes en zelfs af en toe ene fietspad
Nog een mooi meer tegengekomen waar veel vogels broeden
Daarna kwamen we uit aan het einde van Leersum
Waar we op een hobbelig paadje weer het bos indoken
Deze hebben we zo snel mogelijk verlaten
want deze was niet fietsbaar
Dus toch maar het nieuw aangelegde fietspad
langs de 80 km weg volgen
Daarna over dit en nog een ander fietspad naar Doorn gefietst

Nu ben ik een stukje bruiner en ook roder
Ik hoop dat het rood snel bruin wordt...
Dan kan ik ook eens zeggen dat ik niet meer wit ben! :)

Al met al een enerverend dagje en 43,7 km rijker...

Kattenhaat

Gisteren zaten we lekker op het balkon te genieten
van het avondzonnetje en avondbriesje.
Lekker even lezen en een appeltje en een drankje doen.

De katten waren ook lekker op het balkon.
Ze exploreerden alle gaatjes en hoekjes.
Zelfs de dakgoot werd niet met rust gelaten.

Al met al gezellig en relaxt. Totdat!
De buurman kwam aanzetten met één van onze katten
en HEEL boos vroeg of dat onze kat was.

'Het moet nu eens een keer afgelopen zijn,
Hij zat bij ons in de keuken.
En dit was niet de eerste keer.
De volgende keer dat hij binnenkomt draai ik hem zijn nek om!'

Nou vraag ik je!? Je kan ook gewoon zeggen dat je het liever niet hebt.
Dit was de eerste keer dat hij zoiets kwam vertellen
en hij ging meteen helemaal uit zijn dak!
Laatst waren ze nog hier om de maten van de dakkapel op te nemen.
Ze willen namelijk zo'n zelfde dakkapel als dat wij hebben.
Toen heb ik hem ook gevraagd wat het voor een kamer zou worden.
Omdat onze katten op het dak lopen
en dat ze dan wel eens naar binnen zouden kunnen lopen.
Daar moet ie dan niet raar van opkijken.
Maar dat vond ie niet zo erg zei hij.
Nou blijkbaar toch wel!

Stelletje kattenhaters hier:
De ene draait de katten de nek om als ze in de vijver komen!
De andere draait de katten de nek om als ze binnen komen!
De andere strooit gif in zijn tuin...!

Zucht, nu willen we eigenlijk de katten niet meer het dak op hebben
we hebben het hor maar omgedraaid zodat het got boven zit
en daar zit ook wat voor,
want de kat had het al gepresteerd daar doorheen te klimmen.
maar het is hier net zo warm of warmer als buiten overdag,
dus dan leggen ze het af!
En 's nachts willen ze naar buiten.
Vooral die zwart-witte.

Das echt een buitenkat....

Wat moet je daar nou mee.

Collegaklas

Komt onder de dagopening een van de mensen van de MR binnen
of ik voor een andere groep kan staan,
want ja ze zitten organisatorisch niet zo sterk in elkaar..
ze gingen er van uit dat mijn medestudent er zou zijn,
maar het is tentamenweek, dus hoeven we officieel niet naar stage.
Ik ben er alleen tot elf uur, want dan zijn de niveau's afgelopen.

Maar goed ik moest dus voor de andere klas.
Tis absoluut niet erg! Want ut is een heerlijk klassie.
Een structuurklas, dus veel gedragsproblemen,
maar over het algemeen heel goed te corrigeren.

Een veel beter te handelen klassie dan de mijne.
Sommige kinderen uit mijn klas zijn echt raar
en soms weet je echt niet wat je met ze aan moet,
maar deze kinderen kun je goed hebben.
Je moet alleen goed consequent zijn.

Ik wil deze klas best nog een keer!!

Lekker puzzelen

Vandaag lekker chaos in de klas,
nou ja eigenlijk op het plein.
Een van de leerkrachten ging trouwen vandaag.
Erg leuk. Zijn vrouw zag er ook very pretty uit.
Ze had een soort jurk die van haar een jonkvrouw maakte.

Maar goed hij kwam dus gezellig met zijn aanstaande naar de school.
En alle kinderen mochten hem buiten toezingen en cadeautjes geven.
Er waren bogen gemaakt die gespannen werden
zodat ze er onderdoor konden lopen.
Erg leuk zag het eruit.

De medley was erg grappig en ze genoten er van.
Uiteindelijk waren de kinderen zo enthousiast
dat ze begonnen te schreeuwen:
Zoenen, zoenen, zoenen, etc.
Dus dat deden ze dan ook maar.

Maar ja daarna moest ik ze nog les gaan geven
en was de klas al lekker onstuimig.
Een bijbelverhaal vertellen, normaal is dat echt coockie,
maar bij deze kinderen niet.
Het kost je echt veel moeite om ze stil te krijgen
en als je ze eindelijk stil hebt,
gebeurt er wel iets dat ze weer laat ontploffen, uitbarsten, etc.
Dus dat resulteerde in 4 namen op het bord,
twee kinderen op de gang met een puzzel.
Deze laatste kinderen mochten dus ook niet spelen.
Dat is de consequentie voor niet luisteren.

Met het spelen gingen er vier kinderen met de andere stagiaire mee
om een spelletje te spelen op de gang.
Één meisje speelde ook op de gang met de spoorrails en treinen
en daar voegde zich nog twee meisjes bij.
En dus twee jongens op de gang om te puzzlelen.
Toen had ik nog maar 7 kinderen in de klas.
Heerlijk rustig!

Zo'n dagje wil ik wel vaker hebben...

Pats!

Tjonge, wat kunnen kinderen hard zijn tegen elkaar!

Afijn, laat ik bij het begin beginnen:
De bovenbouw is op kamp en met hun de gymleerkracht.
Daardoor moeten de leerkrachten op school zelf gym geven.
Opzich niet erg, maar ja dan moet de sleutel van de gymzaal
wel op een plek zijn opgeborgen waar de hele school hem vinden kan.
Laat dat nou net niet het geval zijn.

Maar ik ren weer op de zaken vooruit.
Jetty, mijn mentor dus, gaat op zoek naar de sleutels
en ik begeleid ondertussen de kinderen naar het hek
samen met de andere stagiaire.

Alwaar verschillende kinderen staan te wachten.
Daar breekt een klein probleem uit dat echter weer snel is opgelost.
Ondertussen zijn andere kinderen bezig elkaar lastig te vallen.
Wat er precies gebeurde zag ik zo snel niet,
maar wat ik wel zag was dat een meisje, dat uit de bovenbouwklas
bij ons in de klas is voor zolang de rest op kamp is,
één van onze kinderen een keiharde mep geeft op zijn wang.
Ja, echt zo'n filmpets, die je ziet wanneer een vrouw het niet eens is
met een man en/of vernederd is.

achteraf bleek het te gaan om een jongen die haar uitschold
voor @*#Marokkaan, tja zeg nou zelf, niet allertaktischt.
Maar goed nog steeds geen reden om te slaan.
Daar komt bij dat degene die de mep incasseerde niets had gedaan.
Het meisje dacht simpelweg dat hij het had gezegd en verkocht hem een mep.
Maar de jongen die het echt zei, ook uit onze klas,
die was ondertussen al weggelopen.

Maar goed, mijn punt: Kinderen zijn onnadenkend, impulsief en hard.

Morgentje school

Nou nou het was me het morgentje wel,
de kinderen waren lekker druk.
Nog meer dan anders.

Zelfs de meiden waren niet rustig.
Het rustigste meisje en de rustigse jongen waren hyper.
Hoe kan dat vraag je je af.

Een aantal redenen:
- volgende week is het schoolreisje
- de juf viert bijna haar verjaardag
- ik ben bijna jarig
- het is bijna vakantie
- de kinderen reageren lekker op elkaar
- de kinderen hebben nou eenmaal mankementen
- de meeste kinderen in de klas hebben gedragsstoornissen
- en ga zo nog maar even door....

Nou ja, genoeg redenen dus, maar ja het is wel een heftig ochtendje dan...

Vlammen hier, brandjes daar..

Nou nou, alsof er afgelopen woensdag niet genoeg vlammen zijn geweest is er vanaav weer een fikpartij aan de gang.

Dit keer is het niet in een winkelachtig pand, maar een villa.
En niet zomaar een villa.. Een enorme villa, met km-s landgoed.

Maar ja een rieten dak fikt natuurlijk best goed, dus daar was niets meer van over.
De brandweer heeft het er nog moeilijk mee en moest het water helemaal van beneden uit Doorn halen. De fik was namelijk net buiten Doorn, heuvelopwaarts. De druk viel hier en daar dus weg, dus moeilijk en lastig.

Zie onderstaand bericht dat staat vandaag op: http://www.rtvutrecht.nl/index.php

Grote brand in Doornse villa

geactualiseerd: 12 juni 2005 · 20:38 uur

DOORN - In Doorn woedt een felle uitslaande brand in een villa aan de Amersfoortseweg. De brandweer heeft moeite om het vuur onder controle te krijgen, omdat het pand voor een groot deel van hout is.

De brand brak aan het begin van de avond uit en zou vermoedelijk zijn ontstaan in de schoorsteen, waarna het vuur snel om zich heen greep.

Veel mensen uit de buurt zijn de straat op gegaan om de brand te kunnen zien.

Het is tweede grote brand in Doorn binnen een week. Afgelopen woensdag werden een aantal winkels en woningen aan de Kampweg volledig in de as gelegd.

© RTV Utrecht | 12 juni 2005 · 20:33 uur

Later nog even een fietstochtje gemaakt naar de vorige fikplek. Das best wel leeg en zo, nou ja het ligt vol met puin, maar drie panden zijn echt helemaal tegen de vlakte gegaan door de brand die begonnen was in een pandje. Zelfs de buurhuizen die niet of weinig last hadden van vlammen hadden wel schade door de hitte: lammelen die aan de binnenkant van de ramen helemaal verschroeid en gesmolten zijn, plakplastic dat aan de binnenkant van de ramen was gaan smelten en dat soort ongein. Er was een hoekje gaan fikken van het buurhuis, maar verdere brand hebben ze goed kunnen voorkomen, blijkbaar.

Nou ja, zo gebeurt er niets en zo is er van alles aan de hand. En ongelooflijk hoeveel mensen op zulk soort rampen af komen. En hoe gezellig je kan staan kijken naar rampen met z'n allen. Ramptoerisme is best raar enzo..

Nou op naar de volgende sensatie!

ZUCHT!!!!

Denk je alles geregeld te hebben,
Denk je alles klaar te hebben en achter je te kunnen laten

Zit zo'n mens alles niet goed door te geven
en alles in de war te schoppen

Ik sta er op dat als het niet goed is gegaan
dat ze het overnieuw laat doen
en dan goed!!

Dus...

En dinsdag heb ik mijn 3e hertentamen van rekenen wiskunde oude kind.

Wachten..

wachten op jeroen
wachten op roald
wachten tot ze komen
wachten tot we boodschappen gaan doen
wachten tot we met de mini naar een of andere super gaan

wachten..
wachten..
wachten..

tja..

En op de Lindenhorst wordt niet opgenomen..

jarig zijn is (niet) leuk

Hmm, best raar
Als ik (bijna) jarig ben wordt ik daar blij van
vrij normaal toch?

Jeroen niet,
die wordt er eerder chagerijnig van
Hoe kan dat nou?

Ik wordt blij van aandacht,
niet teveel hoor,
maar een beetje op zijn tijd
is altijd leuk

Ik ben over twee weken jarig
de voorbereidingen voor mijn verjaardag
vindt ik altijd leuk
lekker boodschappen doen
lekker taarten kopen of bakken
want bakken is ook erg leuk!

Ik wordt alweer 21,
nu eindelijk echt volwassen
al was ik dat al voor de wet,
want als je getrouwd ben
dan ben je ineens volwassen blijbaar
Ik geloof het niet zo,
maar ja ze zeggen het haha

Hee mensen... Laters!!!

Cakejes ruleren!

Gisteren was het idee om cakejes te gaan bakken, cupcakejes zelfs.
Maar ja, het was al half negen toen we begonnen en het bakken zou 60-70 minuten in beslag nemen. En we zouden zeker twee keer moeten bakken. Reken maar uit hoe laat het werd...

Uiteindelijk werd het half twaalf voordat de laatste cakejes uit de oven waren gered. Maar dit zijn ze nog niet allemaal. Er moeten er nog meer komen. En ze moeten ook nog versierd worden...

Al met al veel werk, maar wel leuk werk!

Lang leve het nat verband!

Vanmorgen wakker geworden met een zichtbaar mindere zwelling..
Altijd leuk!

Ik kijk het nog wel even aan, mmar zoals het er nu uit ziet en hoe het nu voelt denk ik dat het wel weer goedkomt.

Steken zijn jammer!

Maandag was het,
lekker op de scooter,
in het zonnetje.

Opeens gebeurde het...!
Prik!
Auw!
Grijp!
Broek!
Been!

Dus ik stap van mijn scooter.
Zet hem naast een slijterij en begin te zuigen..
nee, aan mijn been natuurlijk!
Niet in de slijterij!

Maar goed, ter zake,
er zit een miniscuul klein rood stipje ter hoogte van mijn rechterknie
en daarom heen zit een rode vlek met een diameter van ongeveer 5 centimeter
Twee dagen gingen eroverheen, maar het steekt en het jeukt en er zit vocht onder....

Dus dan maar even de dokter bellen!
Die zegt dat ik er een nat verband op aan moet leggen en als het morgen nog niet over is moet ik maar even langskomen. Hmm.. ik heb een vaag vermoeden dat ik morgen bij de dokter sta...

We wachten even af. Ik zie het wel!

LIO woohoo

Nou ik kreeg dus inderdaad een belletje: Wil je bij ons je LIO komen lopen? Ja tuurlijk, maar ik wil eerst nog even afwachten wat het SBO zegt. Hmm... even netjes gevraagd of ik donderdag de uitslag mocht doorbellen. Ik hoorde de dag erop dat de LIO op het SBO niet door kon gaan, omdat ze een midden- of bovenbouw plek hadden en ik wil alleen in de onderbouw. Dus ik heb meteen die dag terug gebeld naar Hoog Moersbergen en ik heb nu definitief mijn LIO daar in groep 1/2. Ik ga woensdag alles doorspreken met mijn mentor en/of de directeur daar.

Jippie!

Be blessed!

Sollicitatiegesprek

Vanmorgen op mijn tweede LIO-sollicitatiegesprek geweest.
Tjonge wel moeilijk om goed antwoord te geven op vragen over wat je kan, wilt en zo.
Vooral de vraag: waarom vind jij dat we jou aan moeten nemen? is heel vervelend.

Maar goed in de loop van de middag zou ik een belletje krijgen erover. Ja of nee? Ik ben heel benieuwd! Van mij mogen ze bellen.

Maar dan nog blijft de vraag: hoe zeg ik netjes dat ik er nog even over wil denken tot en met donderdag, tot de dag waarop ik hoor hoe het met mijn andere lio-plek is afgelopen.

Hmm...

Wat moet je nou met twee van die dingen?

Okee, ik heb aanstaande maandagochtend om 10:00 een sollicitatiegesprek in Doorn voor mijn Lio voor volgend jaar. Ik ben blij en zenuwactig tegelijk, want er is nog niets zeker.

Belt net de directeur van mijn huidige stageschool waar ik ook een sollcitatiebrief heen heb gestuurd, dat ik donderdag op gesprek kan komen om kwart voor drie. Nou vraag ik je; zo heb je niets en zo heb je er twee. Maar wat moet je ermee? Nou ja, iets achter de hand is natuurlijk fijn, maar ook hier weer, niets is zeker.

Dus afwachten. En hoe vertel je dat als je de plek krijgt bij de ene school die je liever wilt dan de andere en zij willen jou ook wel hebben, dat je dan toch liever bij de ander wilt stagelopen?? Vragen wederom..

And so we pray...

Lio kan vervelend zijn

Nou, denk je bijna zo goed als een lio te hebben, blijkt dat je minder kans maakt dan je dacht, maar ja. De kans is nog niet helemaal weg. Ik hoor morgen naar 1-en wanneer ze en of ze een afspraak met me willen maken om met me te praten, zeg maar solliciteren. Maar ja, ik weet het niet. We wachten morgen wel even af en dan merken we het wel. Ik heb we een goede kans als ze me willen spreken, maar ja dat hangt er dus even vanaf.

Zucht,... zou het leven niet veel makkelijker zijn als alles kwam aanwaaien?

Maar ja dat is nou eenmaal niet zo. Je moet er wat voor doen en dat is soms best frusto. Want wanneer moet je wat gaan doen en wat moet je dan precies gaan doen?

Ik zit echt boordevol vragen... Maar ja, wie beantwoord ze dan een keer voor mij... voorlopig nog niemand. Maar kan en zal iemand me ooit antwoord geven op al mijn vragen? Niet hier op aarde, ben ik bang.

And so we pray...

bidden, stil zijn, luisteren, bidden, stil zijn, luisteren, bidd...

Wat als je nadenkt over wat je gaat doen, maar geen antwoord krijgt. Soms zou je gewoon willen dat God uit de hemel schreeuwt en je dan vertelt wat je moet gaan doen, maar zo simpel ligt het niet.

Nee, ga bidden, stil zijn en luisteren, en bidden stil zijn en luisteren en bidden stil zijn en.... JAAAHAAA! Nu weet ik het wel! Maar daar ben ik dus niet zo goed in. Dat moet ik ook nog leren. Ik ben ook nog maar een kleine gelovige. Althans op dat gebied.

Ik geloof echt wel dat alles waar de meeste Christenen voor staan in deze wereld, en vooral dan de evangelische kant, en ook in wat de meeste doen vanuit datzelfde meestal ozo sterke geloof. Maar ik ben daar nog niet. Ik moet nog groeien. Ik kan ook niet doen alsof ik het wel al allemaal onder de knie heb. Thank God voor Oxygen!

Anyway, ik moet dus bidden, stil zijn en luisteren. Maar leer me dat dan! Ik wil graag stil zijn en dan kunnen horen wat U zegt, God. Maar leer het me! Ik kan niet vanuit mezelf daartoe komen Heer, daar heb ik U voor nodig!

En dan, al zou je weten wat je moet doen, wat Gods plan is met jouw leven. Zou je dat dan gaan doen, of laat je je eigen verlangens voor, ook al zijn die niet de beste. Er zijn verlangens die goed zijn en die vanuit je diepste binnenste komen, maar er zijn ook verlangens die minder goed izjn volgens mij en die dus vanuit je egoisme voortkomen. Het gaat er dus om je juiste verlangens te volgen. Het gaat er dus om daarvoor dan weer te bidden, stil te zijn en te luisteren naar wat God daarover zegt. Zodat je weet welke verlangens goed zijn en welke er meer vanuit je egoisme voortkomen.

Vandaag hoorden we in de kerk dat er een woongroep gaat starten binnen een straal van 10 km vanuit Doorn. Je hebt dan je eigen apartement en eigen kamer en hoeft niets te delen. Maar je hebt dus ook een apartement dat er helemaal is voor de woongroep, dus voor alle mensen die daar een apartement hebben. Daar worden dan de kringen, diensten, studies, etc. gehouden. Het lijkt me wel wat. Een soort kapel in een huis :). Maar ja, ga ik niet vanuit de verkeerde behoefte met mijn hart die kant uit? Ga ik niet vanuit de behoefte een huis te willen hebben, een apartement met 3 of 4 slaapkamers, vanuit de behoefte weg te willen vanuit dit kleine kamertje? Vanuit de behoefte een gezin te starten, vanuit de behoefte ruimte voor jezelf te willen, vanuit de behoefte even apart te kunnen zitten van elkaar, vanuit de behoefte dat als je visite hebt die blijft slapen dat die dan niet meteen in 'jouw slaapkamer' liggen.

Moeilijk hoor. Zijn dat verkeerde behoeften? Ik denk het niet, maar ga ik de behoefte op deze manier goed te lijf? Ik weet het niet zeker. Misschien wel, misschien niet. Dit zou best eens Gods oplossing kunnen zijn. Dit zou best eens heel goed kunnen zijn voor de versteviging van ons bestaan, van ons geloof, van ons bij God zijn.

Mijn sterkste verlangen op dit moment is, en dat vertrouw ik nota bene aan de mensheid toe die Nederlands kan lezen, maar mijn sterkste verlangen is om een kindje groot te brengen, eerst maar es een, maar wie weet meer. Het is zo'n sterk verlangen. Het enige dat dat op dat moment tegenhoud is het feit dat ik nog met mijn opleiding bezig ben. En ja, mijn lieve mannetje die er nog heel even niet aan wil, maar steeds meer aan het idee went. Ik zou dolgraag zo'n hummeltje mee willen sjouwen overal mee naar toe, eerst in mijn buik en daarna in een draagdoek en later in de kinderwagen en buggy.... Ik wil dolgraag genieten van de lach die zo'n klein mensje kan vertonen, van het gevoel dat hij/zij heeft geliefd te zijn, gewenst te zijn. En van het eerste keer omrollen, het eerste keer kruipen, de eerste keer lopen, de eerste tandjes, de eerste woordjes, etc. etc. etc. Ik kan wel door blijven gaan. Maar in ieder geval laat ik mij op dit moment heel sterk leiden door dit gevoel en bij elk kleine kind dat ik zie moet ik daaraan denken, bij elke zwangere buik, bij elke kinderwagen, maxicosi, buggy, box, ledikant, etc. moet ik denken aan mijn wens. Mijn kinderwens. Maar ja, dan nog is het de vraag of het wel kan. Je mag er, vind ik, ook niet zomaar vanuit gaan dat het zomaar 1,2,3 lukt, maar het zou kunnen, maar misschien ook wel niet. Ik neem alleen niet aan dat dit sterke verlangen zomaar ergens vandaan komt. Maar volgens mij heeft bijna elke vrouw deze wens wel en ook bij vrouwen die het sterke verlangen hebben wil het wel eens niet lukken en dan vraag je je af waarom....

Zucht... zoveel mensen, zoveel wensen... En ieder zijn eigen wensen. En ik de mijne..